Պացիենտների համարԽորհուրդներ քաղցկեղով հիվանդներին
Քաղցկեղը դատավճիռ չէ
Քաղցկեղը դատավճիռ  չէ
07.07.2016

Ի՞նչ է տեղի ունենում այն մարդու գլխում, ով բախվում է իր կամ իր հարազատների մոտ ուռուցքային հիվանդության հետ: Դեպքերի մեծամասնությունում դա ցնցում է, շփոթվածություն, սարսափ, վախ, դառնություն, հիասթափություն… և մշտապես հուզող հարցեր «ինչու՞ հենց ես», «ինչու՞ հենց նրա մոտ»: Եվ, բնակաբար, մարդն օգնություն ստանալու համար դիմում է բժիշկներին: Եվ դա ճիշտ է, չէ՞ որ բժշկությունը կուտակել է ուռուցքային հիվանդությունների բուժման բավականին մեծ փորձ: Բժիշկները խոստանում են (վաղ շրջանում և ոչ ուշացած դեպքերում ) արագ և երկարատև ապաքինում: Իրականացվում են նաև տարբեր ֆլեշմոբեր կամ առաջխաղացման միջոցառումներ, երբ քիմիաթերապիա անցած մարդիկ ասում են, որ իրենց մոտ ամեն ինչ լավ է, և նրանք նորից ապրում են սովորական կյանքով:

Սակայն անցնում է որոշ ժամանակ, և մարդն սկսում է խորանալ քաղցկեղի, նրա բուժման եղանակների, կիրառվող դեղորայքի հետևանքների մասին տեղեկատվության մեջ, ինչպես նաև սկսում է նկատել նմանատիպ հիվանդությունների դեմ այս կամ այն աստիճանի հաջողությամբ պայքարող մարդկանց օրինակները: Եվ ահա այդ պարագայում մարդու համար բացահայտվում է իրական ճշմարտությունը. այնուամենայնիվ, քաղցկեղը ցմահ հիվանդություն է, երկարատև  ռեմիսիայի հասած (ավելի քան 5 տարի) մարդիկ շատ ավելի քիչ են, քան նրանք, ովքեր արդեն մեզ հետ չեն, 10 տարի հետո ևս քաղցկեղը կարող է վերադառնալ և, որ հնարավոր է, երկրորդ, բացարձակապես այլ տեսակի ուռուցքի հանկարծակի առաջացումը…

Հաճախ հիվանդության էության նմանատիպ ընկալումը հիվանդի մոտ ի հայտ է գալիս արդեն այն ժամանակ, երբ նա անցել է քիմիաթերապիա, կատարվել է վիրահատական և ճառագայթային բուժում, երբ օրգանիզմը գտնվում է հորմոնալ դեղորայքի վրա, իսկ ոսկրերում մետաստազների դեմ պայքարելու համար ընդունում են բիսֆոսֆոնատներ:

Մարդն սկսում է շուրջը նայել, փնտրել հիվանդության բուժման, հիվանդության կրկնության ռիսկի նվազեցման, մետաստազների դեպքում ապրելիության երկարացման, առանց ցավի ժամանակը երկարաձգելու լրացուցիչ հնարավորություններ: Այդ ժամանակ նախկինում անտեսված այլընտրանքային հնարավորություններն սկսվում են ուսումնասիրվել, փորձարկվել և ներդրվել սեփական կյանք: Հաճախ արդեն ուշ է լինում, հույսն էլ՝ շատ քիչ:

Ինչպես պարզվում է, մեր օրգանիզմը կատարյալ կենսամեքենա է՝ օժտված ինքնավերականգնման և ապաքինման հզոր հնարավորություններով: Այդ պատճառով, նույնիսկ ամենածանր դեպքերում, հնարավոր է նվազագույնը երկարացնել կյանքը և առավելագույնը՝ հասնել ցմահ ռեմիսիայի: Եվ դա հնարավոր է իրականացնել այլընտրանքային, բնական, անարատ միջոցների օգնությամբ:

Սակայն կա մի շատ կարճ, բայց անկյունաքարային օրենք: Եթե առաջացել է ուռուցքային հիվանդություն, ապա նրա բուժումը ենթադրում է կենսակերպի փոփոխություն, չէ՞ որ հենց անցյալ կյանքն է բերել հիվանդության առաջացման: Քաղցկեղի բուժման դեպքում չկան կիսամիջոցներ: Չի կարելի մնալ նախկին կյանքի հարմարավետ պայմաններում: Բուժման օրենքը շատ պարզ է. կամ պետք է փոփոխվի հիվանդի կյանքը կամ այդ կյանքն ընդհանրապես չի լինի: Եթե անհրաժեշտ է փոփոխել սննդակարգը, դա չի նշանակում, որ տոներին բլիթները թույլատրելի են: Քաղցկեղային բջիջների համար ոչ մի բլիթ ներելի չէ, հակառակ դեպքում նրանք պարզապես աճում են և տալիս մետաստազներ: Այդ պատճառով ախտորոշումից հետո յուրաքանչյուր օրը պայքար է կյանքի համար:

Եվ այդ պայքարը պետք է լինի անողոք ու անզիջում:

Քաղցկեղի համար ընդունելի չեն.

 

  • Նրա համար միևնույնն են Ձեր հոգեկան ապրումները,
  • Նա թքած ունի Ձեր չիրականացված պլանների վրա,
  • նա անտարբեր է Ձեր հարազատների, երեխաների և թոռների նկատմամբ,
  • նույնիսկ եկեղեցի հաճախումները քաղցկեղի մոտ ամոթի զգացում չեն առաջացնում:


Կան բնության օրենքներ, որոնց համաձայն առաջացել է միաբջիջ կյանք, իսկ հետո, միլիոնավոր տարիներ անց, առաջացել է մարդը: Այդ օրենքների համաձայն քաղցկեղ չպետք է լինի: Մարդկային ներուժը ունակ է դիմակայելու քաղցկեղին: Մեր մարմնում ամեն օր առաջանում են քաղցկեղային (փոփոխված) բջիջներ, որոնցից մեր օրգանիզմը հաջողությամբ ձերբազատվում է: Եվ միայն Բնության օրենքների նկատմամբ մեր անփութությունն է բերում նրան, որ քաղցկեղը կարողանում է ցույց տալ իր ուժն ու սպանել մեզ:

Ինչից է վախենում քաղցկեղը.

 

  • նա չի սիրում բնական, թարմ բանջարեղեն, մրգեր, հացազգիներ, խոտաբույսեր և համեմունքներ,
  • նրա համար տհաճ են ֆիզկուլտուրան և սպորտը,
  • նա թաքնվում է, երբ մարդիկ վարում են չափավոր կենսակերպ և քիչ են ենթարկվում սթրեսի,
  • այն շրջանցում է նրանց, ովքեր հաճախ են այցելում եկեղեցիներ, զբաղվում են աուտոթրեյնինգով, յոգայով կամ մեդիտացիայով,
  • նրա համար անտանելի է, երբ մարդը սիրում է բնությունը և հաճախ է մաքուր օդ շնչում:


Եվ քաղցկեղը չի սիրում նաև Բնության այն օրենքները, որով ապրել են մեր հեռավոր նախնիները, այն օրենքները, որոնք մենք այժմ մեր խելահեղ կյանքում լիովին մոռացել ենք և մեզ համարում ենք ամենակարող՝ վարելով բացարձակապես հակաբնական կենսակերպ:

Լուրեր, հայտարարություններ
«Ուռուցքաբանության զարգացման էտապները ՀՀ-ում, ապագայի տեսլականը»․ Հայկուհի Գեոկչյան 05.03.2021

ՀՀ Առողջապահության նախարարության ուռուցքաբանության գծով խորհրդատու, Էրեբունի բժշկական կենտրոնի ուռուցքաբանության գծով փոխտնօրեն Հայկուհի Գեոկչյանի ելույթը Հայկական Ոռուցքաբանական առաջին կոնգրեսի ժամանակ, որը կազմակերպվել էր ՀՀ ԱՆ Ֆանարջյանի անվան Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի կողմից 2021թ. փետրվարի 6-7-ը Ծաղկաձորում:

Ուռուցքի հեռացումից հետո առաջացած անոթային դեֆեկտի վերականգնման հետաքրքիր լուծում ՈւԱԿ-ում 04.03.2021

Վիրահատությունը կատարվել է սպինալ-էպիդուրալ անզգայացումով և սեդացիայով, և տևել է 6 ժամ։

Ինը ժամանոց վիրահատություն ՈւԱԿ-ում՝ տարեց կնոջ մոտ կատարվել է հազվադեպ մելանոմայի հեռացում 03.03.2021

Հարկ է նշել, որ լորձաթաղանթի մելանոման հազվադեպ հանդիպող քաղցկեղ է, այն կազմում է ընդհանուր մելանոմաների 1 տոկոսը, և համարվում է ավելի ագրեսիվ ուռուցք, քան մաշկի մելանոման։

Հաճախ տրվող հարցեր